อวิชชาสูตร

[๑๖๙๔] เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข โส ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ อวิชฺชา อวิชฺชาติ ภนฺเต วุจฺจติ กตมา นุ โข ภนฺเต อวิชฺชา กิตฺตาวตา จ อวิชฺชาคโต โหตีติ ฯ ยํ โข ภิกฺขุ ทุกฺเข อญฺญาณํ ทุกฺขสมุทเย อญฺญาณํ ทุกฺขนิโรเธ อญฺญาณํ ทุกฺขนิโรธคามินิยา ปฏิปทาย อญฺญาณํ ฯ อยํ วุจฺจติ ภิกฺขุ อวิชฺชา เอตฺตาวตา #๑ ยุ. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ จ อวิชฺชาคโต โหติ ฯ ตสฺมา ติห ภิกฺขุ อิทํ ทุกฺขนฺติ โยโค กรณีโย ฯเปฯ อยํ ทุกฺขนิโรธคามินี ปฏิปทาติ โยโค กรณีโย ฯ

เล่มที่ ๑๙ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค๖๒๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “อวิชชาสูตร