สมุททสูตร ที่ ๒

[๑๗๕๔] เสยฺยถาปิ ภิกฺขเว มหาสมุทฺโท ๕ ปริกฺขยํ ปริยาทานํ คจฺเฉยฺย ฐเปตฺวา เทฺว วา ตีณิ วา อุทกผุสิตานิ ฯ ตํ กึ มญฺญถ ภิกฺขเว กตมํ นุ โข พหุตรํ ฯ ยํ วา มหาสมุทฺเท #๑ ม. ยุ. ปฐวี ฯ ๒ ม. มหาสมุทฺทโต ฯ ๓ ม. อุทฺธริตานิ ฯ ๔ ม. วาสทฺโท นตฺถิ ฯ #เอวมุปริปิ ฯ ๕ ม. ยุ. มหาสมุทฺเท อุทกํ ฯ อุทกํ ปริกฺขีณํ ปริยาทินฺนํ ยานิ วา เทฺว วา ตีณิ วา อุทกผุสิตานิ อวสิฏฺฐานีติ ฯ เอตเทว ภนฺเต พหุตรํ มหาสมุทฺเท อุทกํ

[๑] ปริกฺขีณํ ปริยาทินฺนํ อปฺปมตฺตกานิ เทฺว วา ตีณิ วา อุทกผุสิตานิ อวสิฏฺฐานิ สงฺขมฺปิ น อุเปนฺติ อุปนิธมฺปิ น อุเปนฺติ กลภาคมฺปิ น อุเปนฺติ มหาสมุทฺเท อุทกํ ปริกฺขีณํ ปริยาทินฺนํ อุปนิธาย

[๒] เทฺว วา ตีณิ วา อุทกผุสิตานิ อวสิฏฺฐานีติ ฯ เอวเมว โข ภิกฺขเว อริยสาวกสฺส (โสเยว เปยฺยาโล) โยโค กรณีโยติ ฯ

เล่มที่ ๑๙ สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค๖๖๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “สมุททสูตร ที่ ๒