พระสุตตันตปิฎก · ๓. สรกานิวรรค
เวรภยสูตร ที่ ๒
เล่มที่ ๑๙ · ข้อ ๑๕๗๙ · บรรทัด ๙๒๕๙
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๕๗๙] สาวัตถีนิทาน ฯลฯ ดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่อใด ภัยเวร ๕ ประการนี้ของ อริยสาวกสงบระงับแล้ว อริยสาวกประกอบแล้วด้วยโสตาปัตติยังคะ ๔ ประการเหล่านี้ และ ญายธรรมอันประเสริฐนี้ อันอริยสาวกนั้นเห็นดีแล้ว แทงตลอดดีแล้วด้วยปัญญา เมื่อนั้น อริยสาวกนั้นหวังอยู่ พึงพยากรณ์ตนด้วยตนเองได้ว่า เรามีนรก กำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน ปิตติวิสัย อบาย ทุคติ วินิบาต สิ้นแล้ว เราเป็นพระโสดาบัน มีความไม่ตกต่ำเป็นธรรมดา เป็นผู้เที่ยง ที่จะตรัสรู้ในเบื้องหน้า. จบ สูตรที่ ๙ ลิจฉวีสูตร ผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการเป็นพระโสดาบัน
ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๙ ข้อ ๑๕๗๙ หน้าที่ ๓๘๖ · ที่มา 84000.org
หัวข้ออื่นใน๓. สรกานิวรรค
- มหานามสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๕๐๗ · บรรทัด ๘๘๒๔
- มหานามสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๕๑๐ · บรรทัด ๘๘๕๔
- โคธาสูตรข้อ ๑๕๑๓ · บรรทัด ๘๘๗๗
- สรกานิสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๕๒๗ · บรรทัด ๘๙๔๑
- สรกานิสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๕๓๗ · บรรทัด ๘๙๙๗
- ทุสีลยสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๕๔๘ · บรรทัด ๙๐๖๔
- ทุสีลยสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๕๖๘ · บรรทัด ๙๑๖๑
- เวรภยสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๕๗๔ · บรรทัด ๙๒๒๓
- ลิจฉวีสูตรข้อ ๑๕๘๐ · บรรทัด ๙๒๖๘