พระสุตตันตปิฎก · ๔. ปฏิปัตติวรรค
สามัญญสูตร ที่ ๒
เล่มที่ ๑๙ · ข้อ ๑๐๒ · บรรทัด ๕๕๖
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๐๒] สาวัตถีนิทาน. ดูกรภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงสามัญญะ และประโยชน์แห่ง สามัญญะแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังเรื่องนั้น.
[๑๐๓] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็สามัญญะเป็นไฉน? อริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ นี้แล คือ ความเห็นชอบ ฯลฯ ความตั้งใจชอบ นี้เรียกว่า สามัญญะ.
[๑๐๔] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ประโยชน์แห่งสามัญญะเป็นไฉน? ความสิ้นราคะ ความ สิ้นโทสะ ความสิ้นโมหะ นี้เรียกว่า ประโยชน์แห่งสามัญญะ. จบ สูตรที่ ๖ พรหมัญญสูตรที่ ๑ ความเป็นพรหมและเป็นพรหมมัญญผล
ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๙ ข้อ ๑๐๒ หน้าที่ ๒๔ · ที่มา 84000.org
หัวข้ออื่นใน๔. ปฏิปัตติวรรค
- ปฏิปัตติสูตรข้อ ๘๙ · บรรทัด ๔๙๗
- ปฏิปันนสูตรข้อ ๙๒ · บรรทัด ๕๐๗
- วิรัทธสูตรข้อ ๙๕ · บรรทัด ๕๑๖
- ปารสูตรข้อ ๙๗ · บรรทัด ๕๒๘
- สามัญญสูตร ที่ ๑ข้อ ๙๙ · บรรทัด ๕๔๗
- พรหมัญญสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๐๕ · บรรทัด ๕๖๕
- พรหมัญญสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๐๘ · บรรทัด ๕๗๔
- พรหมจริยสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๑๑ · บรรทัด ๕๘๓
- พรหมจริยสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๑๔ · บรรทัด ๕๙๒