ปริญเญยยสูตร
เล่มที่ ๑๙ · ข้อ ๑๗๐๙ · บรรทัด ๑๐๓๔๒
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๗๐๙] ดูกรภิกษุทั้งหลาย อริยสัจ ๔ ประการนี้ ๔ ประการเป็นไฉน? คือ ทุกข อริยสัจ ... ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจ อริยสัจ ๔ ประการนี้แล บรรดาอริยสัจ ๔ ประการนี้ อริยสัจที่ควรกำหนดรู้ ที่ควรละ ที่ควรกระทำให้แจ้ง ที่ควรให้เกิดมี มีอยู่ ก็อริยสัจที่ควรกำหนดรู้ เป็นไฉน? ทุกขอริยสัจ ควรกำหนดรู้ ทุกขสมุทยอริยสัจ ควรละ ทุกขนิโรธอริยสัจ ควร กระทำให้แจ้ง ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจ ควรให้เกิดมี ดูกรภิกษุทั้งหลาย เพราะฉะนั้น แหละ เธอทั้งหลายพึงกระทำความเพียรเพื่อรู้ตามความเป็นจริงว่า นี้ทุกข์ ฯลฯ นี้ทุกขนิโรธคามินี ปฏิปทา. จบ สูตรที่ ๙ ควัมปติสูตร ผู้เห็นทุกข์ ชื่อว่าเห็นในสมุทัยนิโรธมรรค
ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๙ ข้อ ๑๗๐๙ หน้าที่ ๔๓๒ · ที่มา 84000.org
หัวข้ออื่นใน๓. โกฏิคามวรรค
- วัชชีสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๖๙๘ · บรรทัด ๑๐๒๔๕
- วัชชีสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๗๐๐ · บรรทัด ๑๐๒๖๔
- สัมมาสัมพุทธสูตรข้อ ๑๗๐๓ · บรรทัด ๑๐๒๘๖
- อรหันตสูตรข้อ ๑๗๐๔ · บรรทัด ๑๐๒๙๔
- อาสวักขยสูตรข้อ ๑๗๐๕ · บรรทัด ๑๐๓๐๘
- มิตตสูตรข้อ ๑๗๐๖ · บรรทัด ๑๐๓๑๖
- ตถสูตรข้อ ๑๗๐๗ · บรรทัด ๑๐๓๒๗
- โลกสูตรข้อ ๑๗๐๘ · บรรทัด ๑๐๓๓๔
- ควัมปติสูตรข้อ ๑๗๑๐ · บรรทัด ๑๐๓๕๒