ปัพพตูปมาสูตร ที่ ๑
เล่มที่ ๑๙ · ข้อ ๑๗๕๕ · บรรทัด ๑๐๘๖๖
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๑๗๕๕] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนบุรุษเก็บก้อนหินประมาณเท่าเมล็ดผักกาด ๗ ก้อน แห่งขุนเขาหิมวันต์ เธอทั้งหลายจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน ก้อนหินประมาณเท่า เมล็ดผักกาด ๗ ก้อน ที่เขาเก็บไว้ กับขุนเขาหิมวันต์ ไหนจะมากกว่ากัน? ภิกษุทั้งหลาย กราบทูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ขุนเขาหิมวันต์มากกว่า ก้อนหินประมาณเท่าเมล็ดผักกาด ๗ ก้อน ที่เขาเก็บไว้ มีประมาณน้อย เมื่อเทียบกับขุนเขาหิมวันต์ ก้อนหินประมาณเท่าเมล็ดผักกาด ๗ ก้อน ที่เขาเก็บไว้ย่อมไม่ถึงซึ่งการนับ การเปรียบเทียบ หรือแม้ส่วนเสี้ยว. พ. ฉันนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย ทุกข์ของบุคคลผู้เป็นอริยสาวก ฯลฯ เธอ ทั้งหลายพึงกระทำความเพียรเพื่อรู้ตามความเป็นจริงว่า นี้ทุกข์ ฯลฯ นี้ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา. จบ สูตรที่ ๙ ปัพพตูปมาสูตรที่ ๒ เปรียบทุกข์ที่หมดไปเท่ากับขุนเขา
ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๙ ข้อ ๑๗๕๕ หน้าที่ ๔๕๕ · ที่มา 84000.org
หัวข้ออื่นใน๖. อภิสมยวรรค
- นขสิขาสูตรข้อ ๑๗๔๗ · บรรทัด ๑๐๗๗๒
- โปกขรณีสูตรข้อ ๑๗๔๘ · บรรทัด ๑๐๗๘๘
- สัมเภชชสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๗๔๙ · บรรทัด ๑๐๗๙๙
- สัมเภชชสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๗๕๐ · บรรทัด ๑๐๘๑๐
- ปฐวีสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๗๕๑ · บรรทัด ๑๐๘๒๒
- ปฐวีสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๗๕๒ · บรรทัด ๑๐๘๓๓
- สมุททสูตร ที่ ๑ข้อ ๑๗๕๓ · บรรทัด ๑๐๘๔๕
- สมุททสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๗๕๔ · บรรทัด ๑๐๘๕๕
- ปัพพตูปมาสูตร ที่ ๒ข้อ ๑๗๕๖ · บรรทัด ๑๐๘๗๗