พระวินัยปิฎก · นิสสัคคิยกัณฑ์
ปัตตวรรค
เล่มที่ ๒ · ข้อ ๑๑๗ · บรรทัด ๒๙๔๕
อ่านเนื้อความ
ห้องสมุดนี้เก็บโครงและตำแหน่ง ส่วนตัวบททั้งภาษาไทยและบาลีอยู่ที่ 84000.org ซึ่งเผยแพร่และดูแลมาต่อเนื่อง ลิงก์ข้างล่างพาไปยังจุดเดียวกันนี้ในแต่ละฉบับ
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้อย่อย
- ๐๑สิกขาบทที่ ๑ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ [ว่าด้วย บาตร]ข้อ ๑๑๗ · บรรทัด ๒๙๔๕
- ๐๒สิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุหลายรูป [ว่าด้วย บาตรมีแผลหย่อนห้า]ข้อ ๑๒๘ · บรรทัด ๓๐๘๑
- ๐๓สิกขาบทที่ ๓ เรื่องพระปิลินทวัจฉเถระ [ว่าด้วย เภสัช]ข้อ ๑๓๘ · บรรทัด ๓๔๕๒
- ๐๔สิกขาบทที่ ๔ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ [ว่าด้วย ผ้าอาบน้ำฝน]ข้อ ๑๔๕ · บรรทัด ๓๖๔๕
- ๐๕สิกขาบทที่ ๕ เรื่องพระอุปนันทศากยบุตร [ว่าด้วย การให้จีวรแล้วชิงเอามา]ข้อ ๑๔๙ · บรรทัด ๓๗๗๑
- ๐๖สิกขาบทที่ ๖ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ [ว่าด้วย การขอด้ายมาเอง]ข้อ ๑๕๓ · บรรทัด ๓๘๙๕
- ๐๗สิกขาบทที่ ๗ เรื่องพระอุปนันทศากยบุตร [ว่าด้วย การสั่งช่างหูก ให้ทอจีวร]ข้อ ๑๕๗ · บรรทัด ๔๐๐๕
- ๐๘สิกขาบทที่ ๘ เรื่องมหาอำมาตย์คนหนึ่ง [ว่าด้วย อัจเจกจีวร]ข้อ ๑๖๑ · บรรทัด ๔๑๕๙
- ๐๙สิกขาบทที่ ๙ เรื่องภิกษุหลายรูป [ว่าด้วย เสนาสนะป่าเป็นที่มีรังเกียจ]ข้อ ๑๖๕ · บรรทัด ๔๒๙๒
- ๑๐สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องพระฉัพพัคคีย์ว่าด้วย การน้อมลาภที่เขาจะถวายเป็นของสงฆ์ · หัวข้อประจำเรื่องข้อ ๑๖๙ · บรรทัด ๔๔๒๘
- ๑๑บทสรุปบรรทัด ๔๕๖๗