บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ริญฺจนฺติ แปลว่า ย่อมละทิ้ง คือย่อมสละเสีย.

มีคำอธิบายว่า ย่อมไม่อาจเพื่อจะประกอบเนืองๆ.

คำที่เหลือในเอฬกโลมโธวาปนสิกขาบทนี้ พร้อมทั้งสมุฏฐานเป็นต้น มีนัยดังกล่าวแล้วในปุราณจีวรสิกขาบทนั้นแล. เอฬกโลมโธวาปนสิกขาบทที่ ๗ จบ.