ภิกษุน้อมบาตรใบหนึ่ง หรือจีวรผืนหนึ่งมาเพื่อตน น้อมไปเพื่อคนอื่นใบหนึ่ง หรือผืนหนึ่ง, เป็นทั้งนิสสัคคิยปาจิตตีย์ ทั้งสุทธิกปาจิตตีย์.

ในบาตรและจีวรมาก ก็มีนัยอย่างนี้เหมือนกัน.

ข้อนี้ สมจริงดังคำที่พระอุบาลีเถระกล่าวไว้ว่า ๑-

ภิกษุพึงต้องอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์ และอาบัติ