บทว่า สนฺทิฏฺฐา คือ ได้เป็นเพื่อนเห็นกัน.

บทที่เหลือในสิกขาบทนี้ โดยบทมีอรรถตื้น โดยวินิจฉัย พึงทราบโดยนัยดังกล่าวแล้วในจีวรปฏิคคหณสิกขาบทนั่นแล พร้อมทั้งสมุฏฐานเป็นต้น.

จริงอยู่ ในจีวรปฏิคคหณสิกขาบทนั้น ภิกษุเป็นผู้รับ ในสิกขาบทนี้ ภิกษุณีเป็นผู้รับ นี้เป็นความแปลกกัน.

คำที่เหลือเป็นเช่นนั้นเหมือนกันแล. จีวรทานสิกขาบทที่ ๕ จบ.