สิกขาบทที่ ๑๒ เรื่องพระฉัพพัคคีย์

สหธรรมิกวรรค ปริณามนสิกขาบทที่ ๑๒

วินิจฉัยในสิกขาบทที่ ๑๒ พึงทราบดังนี้ :-

คำที่จะพึงกล่าวทั้งหมดมีนัยดังกล่าวแล้วในปริณามนสิกขาบทในติงสกัณฑ์นั้น เป็นนิสสัคคิยปาจิตตีย์ เพราะน้อมมาเพื่อตน ในสิกขาบทนี้เป็นปาจิตตีย์ล้วน เพราะน้อมไปเพื่อบุคคล (อื่น).

สิกขาบทนี้มีสมุฏฐาน ๓ เป็นกิริยา สัญญาวิโมกข์ สจิตตกะ โลกวัชชะ กายกรรม วจีกรรม อกุศลจิต มีเวทนา ๓ ดังนี้แล. ปริณามนสิกขาบทที่ ๑๒ จบ

เล่มที่ ๒ มหาวิภังค์ ภาค ๒๘๑๙

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “สิกขาบทที่ ๑๒ เรื่องพระฉัพพัคคีย์”