สิกขาบทที่ ๔ เรื่องพระอุปนันทศากยบุตร

{๓๙๙} จตุตฺถสิกฺขาปเท ฯ ทุฏฺฐุลฺลา นาม อาปตฺตีติ เอตฺถ จตฺตาริ ปาราชิกานิ อตฺถุทฺธารวเสน ทสฺสิตานิ สงฺฆาทิเสสาปตฺติ ปน อธิปฺเปตา ฯ ตํ ฉาเทนฺตสฺส ปาจิตฺติยํ ฯ ธุรํ นิกฺขิตฺตมตฺเตติ ธุเร นิกฺขิตฺตมตฺเต ฯ สเจปิ ธุรํ นิกฺขิปิตฺวา ปจฺฉา อาโรเจติ น รกฺขติ ฯ ธุรํ นิกฺขิตฺตมตฺเตเยว ปาจิตฺติยนฺติ วุตฺตํ โหติ ฯ สเจ ปน เอวํ ธุรํ นิกฺขิปิตฺวา ปฏิจฺฉาทนตฺถเมว อญฺญสฺส อาโรเจติ โสปิ อญฺญสฺสาติ เอเตนูปาเยน สมณสตํปิ สมณสหสฺสํปิ อาปตฺตึ อาปชฺชติเยว ยาว โกฏิ น ฉิชฺชติ ฯ กทา ปน โกฏิ ฉิชฺชตีติ ฯ มหาสุมตฺเถโร ตาว วทติ อาปตฺตึ อาปนฺโน เอกสฺส อาโรเจติ โส ปฏินิวตฺติตฺวา ตสฺเสว อาโรเจติ เอวํ โกฏิ ฉิชฺชตีติ ฯ มหาปทุมตฺเถโร ปนาห อยํ หิ วตฺถุปุคฺคโลเยว อาปตฺตึ อาปนฺโน ปน เอกสฺส ภิกฺขุโน อาโรเจติ อยํ อญฺญสฺส อาโรเจติ โส ปฏินิวตฺติตฺวา เยนสฺส อาโรจิตํ ตสฺเสว อาโรเจติ เอวํ ตติเยน ปุคฺคเลน ทุติยสฺส อาโรจิเต โกฏิ ฉินฺนา โหตีติ ฯ {๔๐๐} อทุฏฺฐุลฺลํ อาปตฺตินฺติ อวเสเส ปญฺจาปตฺติกฺขนฺเธ ฯ อนุปสมฺปนฺนสฺส ทุฏฺฐุลฺลํ วา อทุฏฺฐุลฺลํ วา อชฺฌาจารนฺติ เอตฺถ อนุปสมฺปนฺนสฺส สุกฺกวิสฏฺฐิ จ กายสํสคฺโค จาติ อยํ ทุฏฺฐุลฺลอชฺฌาจาโร นาม ฯ เสสเมตฺถ อุตฺตานเมวาติ ฯ ธุรนิกฺเขปสมุฏฺฐานํ กายวาจาจิตฺตโต สมุฏฺฐาติ อกิริยา สญฺญาวิโมกฺขํ สจิตฺตกํ โลกวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ อกุสลจิตฺตํ ทุกฺขเวทนนฺติ ฯ

ทุฏฺฐุลฺลสิกฺขาปทํ จตุตฺถํ ฯ

เล่มที่ ๒ มหาวิภังค์ ภาค ๒๒๐๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “สิกขาบทที่ ๔ เรื่องพระอุปนันทศากยบุตร”