{236} Pañcamasikkhāpade. Bhikkhū bhuttāvī pavāritāti brāhmaṇena gaṇhātha bhante yāva icchathāti evaṃ yāvadatthappavāraṇāya sayaṃ ca alaṃ āvuso thokaṃ thokaṃ dehīti evaṃ paṭikkhepappavāraṇāya pavāritā. Paṭivissaketi sāmantagharavāsike. {237} Kākoravasaddanti kākānaṃ oravasaddaṃ sannipatitvā viravantānaṃ saddaṃ. Alametaṃ sabbanti ettha tikāraṃ avatvāva alametaṃ sabbaṃ ettakaṃ vattuṃ vaṭṭati. {238-239} Bhuttāvīti bhuttavā. Tattha ca yasmā yena ekaṃpi siṭṭhaṃ saṅkhāditvā vā asaṅkhāditvā vā ajjhoharitaṃ hoti so bhuttāvīti saṅkhyaṃ gacchati. Tenassa padabhājane bhuttāvī nāma Pañcannaṃ bhojanānanti ādi vuttaṃ. Pavāritoti katapavāraṇo katapaṭikkhepo. Sopi ca yasmā na paṭikkhepamattena athakho pañcaṅgavasena. Tenassa padabhājane pavārito nāma asanaṃ paññāyatīti ādi vuttaṃ. Tattha yasmā asanaṃ paññāyatīti iminā vippakatabhojano pavārito vutto yo ca vippakatabhojano tena kiñci bhuttaṃ kiñci abhuttaṃ yañca bhuttaṃ taṃ sandhāya bhuttāvīti saṅkhyaṃ gacchati tasmā bhuttāvīti vacanena visuṃ kañci atthasiddhiṃ na passāma. Dvirattatirattaṃ chappañcavācāhīti ādīsu pana dvirattādivacanaṃ viya pavāritapadassa parivārikabhāvena byañjanasiliṭṭhatāya cetaṃ vuttanti veditabbaṃ. Asanaṃ paññāyatīti ādīsu vikappakatabhojanaṃ dissati. Bhuñjamāno ceso puggalo hotīti attho. Bhojanaṃ paññāyatīti pavāraṇapahonakabhojanaṃ dissati. Odanādīnañce aññataraṃ paṭikkhipitabbaṃ bhojanaṃ hotīti attho. Hatthapāse ṭhitoti pavāraṇapahonakaṃ ce bhojanaṃ gaṇhitvā dāyako aḍḍhateyyahatthappamāṇe okāse hotīti attho. Abhiharatīti so ce dāyako tassa taṃ bhattaṃ kāyena abhiharatīti attho. Paṭikkhepo paññāyatīti paṭikkhepo dissati. Tañce abhihaṭaṃ so bhikkhu kāyena vā vācāya vā paṭikkhipatīti attho. Evaṃ pañcannaṃ aṅgānaṃ vasena pavārito nāma hotīti. Vuttaṃpi cetaṃ pañcahi upāli ākārehi pavāraṇā hoti asanaṃ paññāyati bhojanaṃ paññāyati hatthapāse ṭhito abhiharati paṭikkhepo paññāyatīti