Ayaṃ panettha vinicchayo. Thero bhojanasālāyaṃ bhattakiccaṃ katvā daharaṃ āṇāpeti gaccha divāṭṭhāne mañcapīṭhaṃ paññāpehīti. So tathā katvā nisinno. Thero yathāruciṃ vicaritvā tattha gantvā thavikaṃ vā uttarāsaṅgaṃ vā ṭhapeti. Tato paṭṭhāya therassa palibodho. Nisīditvā sayaṃ gacchanto neva uddharati na uddharāpeti leḍḍupātātikkame pācittiyaṃ. Sace pana thero tattha thavikaṃ vā uttarāsaṅgaṃ vā aṭṭhapetvā caṅkamantova daharaṃ gaccha tvanti bhaṇati tena idaṃ bhante mañcapīṭhanti ācikkhitabbaṃ. Sace pana thero vattaṃ jānāti tvaṃ gaccha ahaṃ pākatikaṃ karissāmīti vattabbaṃ. Sace bālo hoti anuggahitavatto gaccha mā idha tiṭṭha neva nisīdituṃ na nipajjituṃ demīti daharaṃ tajjetiyeva daharena bhante sukhaṃ sayathāti kappaṃ labhitvā vanditvā gantabbaṃ. Tasmiṃ gate therasseva palibodho. Purimanayeneva cassa āpatti veditabbā. Atha pana āṇattikkhaṇeyeva daharo mayhaṃ bhante bhaṇḍakadhovanādi kiñci karaṇīyaṃ atthīti vadati thero ca naṃ tvaṃ paññāpetvā gacchāhīti vatvā bhojanasālato nikkhamitvā aññattha gacchati pāduddhārena kāretabbo. Sace tattheva gantvā nisīdati purimanayeneva cassa leḍḍupātātikkame āpatti. Sace pana thero sāmaṇeraṃ āṇāpeti sāmaṇere tattha mañcapīṭhaṃ paññāpetvā nisinnepi bhojanasālato aññattha gacchanto pāduddhārena kāretabbo. Gantvā nisinno puna gamanakāle leḍḍupātātikkame āpattiyā kāretabbo. Sace pana āṇāpento mañcapīṭhaṃ paññāpetvā tattheva nisīdāti āṇāpeti yatricchati tatra gantvā āgantuṃ labhati. Sayaṃ pana pākatikaṃ akatvā gacchantassa leḍḍupātātikkame pācittiyaṃ. Antarasannipāte mañcapīṭhāni paññāpetvā nisinnehi gamanakāle ārāmikānaṃ idaṃ paṭisāmethāti vattabbaṃ. Avatvā gacchantānaṃ leḍḍupātātikkame āpatti. Mahādhammassavanaṃ nāma hoti. Tattha uposathāgāratopi bhojanasālatopi āharitvā mañcapīṭhāni paññāpenti. Āvāsikānaṃyeva palibodho. Sace āgantukā idaṃ amhākaṃ upajjhāyassa idaṃ ācariyassāti gaṇhanti tato paṭṭhāya tesaṃyeva palibodho. Gamanakāle pākatikaṃ akatvā leḍḍupātaṃ atikkamantānaṃ āpatti. Mahāpaccariyaṃ pana vuttaṃ yāva aññe na nisīdanti tāva yehi paññattaṃ tesaṃ bhāro aññesu āgantvā nisinnesu nisinnakānaṃ bhāro sace te anuddharitvā vā anuddharāpetvā vā gacchanti dukkaṭaṃ. Kasmā. Anāṇattiyā paññāpitattāti. Dhammāsane paññatte yāva ussārako vā dhammakathiko vā nāgacchati tāva paññāpakānaṃ palibodho. Tasmiṃ āgantvā nisinne tassa palibodho. Sakalaṃ ahorattaṃ dhammassavanaṃ hoti añño ussārako vā dhammakathiko vā uṭṭhahati añño nisīdati yo yo āgantvā nisīdati tassa tassa bhāro. Uṭṭhahantena pana idamāsanaṃ tumhākaṃ bhāroti vatvā gantabbaṃ. Sacepi itarasmiṃ anāgateyeva paṭhamaṃ nisinno uṭṭhāya gacchati tasmiṃ ca antoupacāraṭṭheyeva itaro āgantvā nisīdati uṭṭhāya gato āpattiyā na kāretabbo. Sace pana itarasmiṃ anāgateyeva paṭhamaṃ nisinno uṭṭhāyāsanā leḍḍupātaṃ atikkamati āpattiyā kāretabbo. Sabbattha ca leḍḍupātātikkame paṭhamapāde dukkaṭaṃ dutiye pācittiyanti ayaṃ nayo mahāpaccariyaṃ vutto.

เล่มที่ ๒ มหาวิภังค์ ภาค ๒๑๑๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “สิกขาบทที่ ๔ เรื่องภิกษุมากรูป”