Tattha jātake pana paduminīpaṇṇe vā kiṃsukapaṇṇādimhi vā na vaṭṭati. Na hi taṃ kāyapaṭibaddhasaṅkhyaṃ gacchati. Yathā ca tattha jātake evaṃ khāṇuke bandhitvā ṭhapitamañcādimhi asaṃhārime phalake vā pāsāṇe vā na ruhatiyeva. Tepi hi tattha jātake saṅkhepūpagā honti. Bhūmiyaṃ atthatesu sukhumesu tintiṇikādipaṇṇesupi paṭiggahaṇaṃ na ruhati. Na hi tāni saṇṭhātuṃ samatthānīti. Mahantesu pana paduminīpaṇṇādīsu ruhati. Sace tattha hatthapāsaṃ atikkamma ṭhito dīghadaṇḍakena uḷuṅkena deti āgantvā dehīti vattabbo. Vacanaṃ assutvā vā anādiyitvā vā patte ākīratiyeva puna paṭiggahetabbaṃ. Dūre ṭhatvā bhattapiṇḍaṃ khipantepi eseva nayo. Sace pattatthavikato nīhariyamāne patte rajanacuṇṇāni honti sati udake dhovitabbo . Asati rajanacuṇṇaṃ puñchitvā paṭiggahetvā vā piṇḍāya caritabbaṃ. Sace piṇḍāya carantassa rajaṃ patati paṭiggahetvā bhikkhā gaṇhitabbā. Apaṭiggahetvā

Gaṇhato pana vinayadukkaṭaṃ. Taṃ pana puna paṭiggahetvā bhuñjato anāpatti. Sace pana paṭiggahetvā dethāti vutte vacanaṃ assutvā vā anādiyitvā vā bhikkhaṃ dentiyeva vinayadukkaṭaṃ natthi. Puna paṭiggahetvā aññā bhikkhā paṭiggahetabbā. Sace mahāvāto tato tato rajaṃ pāteti na sakkā hoti bhikkhaṃ gahetuṃ anupasampannassa dassāmīti suddhacittena ābhogaṃ katvā gaṇhituṃ vaṭṭati. Evaṃ piṇḍāya caritvā vihāraṃ vā āsanasālaṃ vā gantvā taṃ anupasampannassa datvā puna tena dinnaṃ vā tassa vissāsena vā paṭiggahetvā bhuñjituṃ vaṭṭati. Sace bhikkhācāre sarajaṃ pattaṃ bhikkhussa deti so vattabbo imaṃ paṭiggahetvā bhikkhaṃ vā gaṇheyyāsi paribhuñjeyyāsi vāti. Tena tathā kātabbaṃ. Sace rajaṃ upari uppalavati kañjikaṃ pavāhetvā sesaṃ bhuñjitabbaṃ. Sace anto paviṭṭhaṃ hoti paṭiggahetabbaṃ. Anupasampanne asati hatthato amocenteneva yattha anupasampanno atthi tattha netvā paṭiggahetabbaṃ. Sukkhabhatte patitarajaṃ apanetvā bhuñjituṃ vaṭṭati. Sace pana atisukhumaṃ hoti uparibhattena saddhiṃ apanetabbaṃ paṭiggahetvā vā bhuñjitabbaṃ. Yāguṃ vā sūpaṃ vā purato ṭhapetvā ālulentānaṃ bhājanato phusatāni uggantvā patte patanti patto paṭiggahetabbo. Uḷuṅkena āharitvā dentānaṃ paṭhamataraṃ uḷuṅkato thevā patte patanti supatitā abhihaṭattā doso natthi. Sacepi carukena bhatte ākīriyamāne carukato Masi vā chārikā vā patati abhihaṭattā nevatthi doso. Anantarassa bhikkhuno dīyamānaṃ pattato uppatitvā itarassa patte patati supatitaṃ paṭiggahitakameva hoti. Sace jajjharisākādiṃ phāletvā ekassa bhikkhuno dentānaṃ sākato phusitāni aññassa patte patanti patto paṭiggahetabbo. Yassa pattassa upari phālenti tassa patte patitesu dātukāmatāya abhihaṭattā doso natthi. Pāyāsassa pūretvā pattaṃ denti uṇhattā heṭṭhā gahetuṃ na sakkoti mukhavaṭṭiyāpi gahetuṃ vaṭṭatiyeva. Sace tathāpi na sakkoti ādhārakena gaṇhitabbo. Āsanasālāyaṃ pattaṃ gahetvā nisinno bhikkhu niddaṃ okkamanto hoti. So neva āhariyamānaṃ na dīyamānaṃ jānāti apaṭiggahitakaṃ hoti. Sace pana ābhogaṃ katvā nisinno hoti vaṭṭati. Sacepi so hatthena ādhārakaṃ muñcitvā pādena pīḷetvā niddāyati vaṭṭatiyeva. Pādena ādhārakaṃ akkamitvā paṭiggaṇhantassa pana jāgarantassāpi anādarapaṭiggahaṇaṃ hoti tasmā na kātabbaṃ. Keci evaṃ ādhārakena paṭiggahaṇaṃ kāyapaṭibaddhapaṭibaddhena paṭiggahaṇaṃ nāma hoti tasmā na vaṭṭatīti vadanti. Taṃ vacanamattameva. Atthato pana sabbametaṃ kāyapaṭibaddhameva hoti. Kāyasaṃsaggepi cesa nayo dassito. Yaṃpi bhikkhussa dīyamānaṃ patati taṃpi sāmaṃ gahetvā paribhuñjituṃ vaṭṭati. Tatrīdaṃ suttaṃ anujānāmi bhikkhave yaṃ dīyamānaṃ patati taṃ sāmaṃ gahetvā paribhuñjituṃ taṃ kissahetu Pariccattaṃ taṃ bhikkhave dāyakehīti 1-. Idañca pana suttaṃ neyyatthaṃ tasmā evamettha adhippāyo veditabbo. Yaṃ dīyamānaṃ dāyakassa hatthato parigalitvā suddhāya vā bhūmiyā paduminīpaṇṇavatthakaṭasārakādīsu vā patati taṃ sāmaṃ gahetvā paribhuñjituṃ vaṭṭati. Yaṃ pana sarajāya bhūmayā patati taṃ rajaṃ puñchitvā vā dhovitvā vā paṭiggahetvā vā paribhuñjitabbaṃ. Sace pana pavaṭṭantaṃ aññassa bhikkhuno santikaṃ gacchati tena āharāpetuṃpi vaṭṭati. Sace taṃ bhikkhuṃ vadati tvaṃyeva khādāti tassāpi khādituṃ vaṭṭati. Anāṇattena pana tena na gahetabbaṃ. Anāṇattenāpi itarassa dassāmīti gahetuṃ vaṭṭatīti kurundiyaṃ vuttaṃ. Kasmā panetaṃ itarassa bhikkhuno gahetuṃ na vaṭṭatīti. Bhagavatā ananuññātattā. Bhagavatā hi sāmaṃ gahetvā paribhuñjitunti vadantena yasseva taṃ dīyamānaṃ patati tassa appaṭiggahitakaṃpi taṃ gahetvā paribhogo anuññāto. Pariccattaṃ taṃ bhikkhave dāyakehīti vacanena panettha parasantakābhāvo dīpito tasmā aññassa sāmaṃ gahetvā paribhuñjituṃ na vaṭṭati tassa pana āṇattiyā vaṭṭati. Ayaṃ kirettha adhippāyo. Yasmā ca taṃ apaṭiggahitakattā anuññātaṃ tasmā yathāṭhitaṃyeva anāmasitvā kenaci pidahitvā ṭhapitaṃ dutiyadivasepi paribhuñjituṃ vaṭṭati. Sannidhipaccayā anāpatti. Paṭiggahetvā pana paribhuñjitabbaṃ. Taṃdivasaṃyeva hi tassa sāmaṃ gahetvā paribhogo anuññāto na tato paranti ayaṃpi kirettha adhippāyo. Idāni

เล่มที่ ๒ มหาวิภังค์ ภาค ๒๑๘๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องภิกษุรูปหนึ่ง พระบัญญัติ”