Mahāpaccariyaṃ vuttaṃ. Sace pana nayidaṃ bhikkhūnaṃ sampaṭicchituṃ vaṭṭatīti paṭikkhitte vaḍḍhakīnaṃ vā kammakarānaṃ vā hatathe bhavissati kevalaṃ tumhe sukatadukkaṭaṃ jānāthāti vatvā tesaṃ hatthe datvā pakkamati vaṭṭati. Athāpi mama manussānaṃ hatthe bhavissati mayhameva vā hatthe bhavissati kevalaṃ tumhe yaṃ yassa dātabbaṃ tadatthāya peseyyāthāti vadati evaṃpi vaṭṭati. Sace pana saṅghaṃ vā gaṇaṃ vā puggalaṃ vā anāmasitvā idaṃ hiraññasuvaṇṇaṃ cetiyassa dema vihārassa dema navakammassa demāti vadanti paṭikkhipituṃ na vaṭṭati. Ime idaṃ bhaṇantīti kappiyakārakānaṃ ācikkhitabbaṃ. Cetiyādīnaṃ atthāya tumhe gahetvā ṭhapethāti vutte pana amhākaṃ gahetuṃ na vaṭṭatīti paṭikkhipitabbaṃ. Sace pana koci bahuṃ hiraññasuvaṇṇaṃ ānetvā idaṃ saṅghassa dammi cattāro paccaye paribhuñjathāti vadati tañce saṅgho sampaṭicchati paṭiggahaṇepi paribhogepi āpatti. Tatra ce eko bhikkhu nayidaṃ kappatīti paṭikkhipati upāsako ca yadi na kappati mayhameva bhavissatīti gacchati so bhikkhu tayā saṅghassa lābhantarāyo katoti na kenaci kiñci vattabbo. Yo hi taṃ codeti sveva sāpattiko hoti. Tena pana ekena bahū anāpattikā katā. Sace pana bhikkhūhi na vaṭṭatīti paṭikkhitte kappiyakārakānaṃ vā hatthe bhavissati mama purisānaṃ vā mayhaṃ vā hatthe bhavissati kevalaṃ tumhe paccaye paribhuñjathāti vadati vaṭṭati. Catuppaccayatthāya ca dinnaṃ yena Yena paccayena attho hoti tadatthaṃ upanetabbaṃ. Cīvaratthāya dinnaṃ cīvareyeva upanetabbaṃ. Sace cīvarena tādiso attho natthi piṇḍapātādīhi saṅgho kilamati saṅghasuṭṭhutāya apaloketvā tadatthāyapi upanetabbaṃ. Esa nayo piṇḍapātagilānapaccayatthāya dinnepi. Senāsanatthāya dinnaṃ pana senāsanassa garubhaṇḍattā senāsaneyeva upanetabbaṃ. Sace pana bhikkhūsu senāsanaṃ chaḍḍetvā gatesu senāsanaṃ nassati īdise kāle senāsanaṃ vissajjetvāpi bhikkhūnaṃ paribhogo anuññāto. Tasmā senāsanaparijagganatthaṃ mūlacchejjaṃ akatvā yāpanamattaṃ paribhuñjitababaṃ. Na kevalaṃ ca hiraññasuvaṇṇameva aññaṃpi khettavatthādikaṃ akappiyaṃ na sampaṭicchitabbaṃ. Sace hi koci mayhaṃ tisassasampādanakaṃ mahātaḷākaṃ atthi taṃ saṅghassa dammīti vadati sace taṃ saṅgho sampaṭicchati paṭiggahaṇepi paribhogepi āpattiyeva. Yo pana taṃ paṭikkhipati so purimanayeneva kenaci kiñci na vattabbo. Yo hi taṃ codeti sveva sāpattiko hoti. Tena pana ekena bahū anāpattikā katā. Yo pana tādisaṃyeva mahātaḷākaṃ dammīti vatvāpi bhikkhūhi na vaṭṭatīti paṭikkhitto sace vadati asukañca asukañca saṅghassa taḷākaṃ atthi taṃ kathaṃ vattatīti so vattabbo kappiyaṃ katvā dinnaṃ bhavissatīti. Kathaṃ dinnaṃ kappiyaṃ hotīti. Cattāro paccaye paribhuñjathāti vatvā dinnanti. So ce sādhu bhante cattāro

เล่มที่ ๒ มหาวิภังค์ ภาค ๒๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องพระอุปนันทศากยบุตร”