{596} Kayavikkaye kayavikkayasaññīti ādimhi yo kayavikkayaṃ samāpajjati so tasmiṃ kayavikkayasaññī vā bhavatu vematiko vā nakayavikkayasaññī vā nissaggiyaṃ pācittiyameva. Cūḷattike dvīsu padesu dukkaṭamevāti evamattho daṭṭhabbo. {597} Agghaṃ pucchatīti ayaṃ tava patto kiṃ agghatīti pucchati. Idaṃ nāmāti vutte pana sace tassa kappiyabhaṇḍaṃ mahagghaṃ hoti evañca naṃ paṭivadati upāsaka mama idaṃ vatthu mahagghaṃ tava pattaṃ aññassa dehīti. Taṃ sutvā itaro aññaṃ thālakaṃpi dassāmīti vadati gaṇhituṃ vaṭṭati. Idaṃ amhākaṃ atthīti vuttalakkhaṇe pati. Sace so patto mahaggho bhikkhuno vatthu appagghaṃ pattassāmiko cassa appagghabhāvaṃ na jānāti patto na gahetabbo. Mama vatthu appagghanti ācikkhitabbaṃ. Mahagghabhāvaṃ vatvā vañcetvā gaṇhanto hi bhaṇḍaṃ agghāpetvā kāretabbataṃ āpajjati. Sace pattassāmiko hotu bhante sesaṃ mama puññaṃ bhavissatīti deti vaṭṭati. Kappiyakārakassa ācikkhatīti yassa hatthato bhaṇḍaṃ gaṇhāti taṃ ṭhapetvā aññaṃ antamaso tassa puttabhātukaṃpi kappiyakārakaṃ katvā iminā Idannāma gahetvā dehīti ācikkhati. So ce cheko hoti punappunaṃ apanetvā vivadetvā gaṇhāti tuṇhībhūtena ṭhātabbaṃ. No ce cheko hoti na jānāti gahetuṃ vāṇijako taṃ vañceti mā gaṇhāti vattabbo. Idaṃ amhākaṃ atthīti ādimhi idaṃ paṭiggahitaṃ telaṃ vā sappi vā amhākaṃ atthi amhākañca aññena apaṭiggahitakena atthoti bhaṇati. Sace so taṃ gahetvā aññaṃ deti paṭhamaṃ attano telaṃ na mināpetabbaṃ. Kasmā. Telanāḷiyamhi avasiṭṭhaṃ telaṃ hoti taṃ pacchā minantassa apaṭiggahitakaṃ dūseyyāti. Sesaṃ uttānatthameva.

Chassamuṭṭhānaṃ kiriyā nosaññāvimokkhaṃ acittakaṃ paṇṇattivajjaṃ kāyakammaṃ vacīkammaṃ ticittaṃ tivedananti.

Kayavikkayasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Niṭṭhito ca dutiyo vaggo.

เล่มที่ ๒ มหาวิภังค์ ภาค ๒๕๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องพระอุปนันทศากยบุตร”