วรรคที่ ๙

๙. ปมาทาทิวคฺควณฺณนา

นวมสฺสาปิ ปฐมํ อตฺถุปฺปตฺติยเมว กถิตํ. สมฺพหุลา กิร ภิกฺขู ธมฺมสภายํ สนฺนิสินฺนา กุมฺภโฆสกํ อารพฺภ "อสุกํ นาม กุลํ ปุพฺเพ อปฺปยสํ อปฺปปริวารํ อโหสิ, อิทานิ มหายสํ มหาปริวารํ ชาตนฺ"ติ กถยึสุ. สตฺถา ปุริมนเยเนว อาคนฺตฺวา เตสํ วจนํ สุตฺวา อิมํ สุตฺตํ อารภิ. ตสฺสตฺโถ เหฏฺฐา วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺโพ.

ทุติยาทีสุ มหโต อนตฺถายาติ มหนฺตสฺส อนตฺถสฺส อตฺถาย. เสสเมตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

ปมาทาทิวคฺควณฺณนา นิฏฺฐิตา.

นวโม วคฺโค.