อรรถกถาตติยอัสสสูตรที่ ๑๐

พึงทราบวินิจฉัยในตติยอัสสสูตรที่ ๑๐ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า ภเทฺร ได้แก่ ม้าอาชาไนยตัวเจริญ.

ม้าตัวที่รู้เหตุที่ควรและไม่ควร ชื่อว่าม้าอาชาไนย ถึงในบุรุษผู้อาชาไนยก็มีนัยนี้เหมือนกัน.