บทว่า นิจฺจโต อุปคจฺเฉยฺย ความว่า พึงยึดถือว่าเที่ยง.

บทว่า เนตํ ฐานํ วิชฺชติ แปลว่า เหตุนี้ไม่มี คือหาไม่ได้.

บทว่า ยํ ปุถุชฺชโน แปลว่า ชื่อว่าปุถุชน เพราะเหตุใด.

บทว่า ฐานเมตํ วิชฺชติ แปลว่า เหตุนี้มีอยู่. อธิบายว่า จริงอยู่ เพราะปุถุชนนั้นมีความเห็นว่าเที่ยง พึงยึดถือบรรดาสังขารที่เป็นไปในภูมิ ๔ เฉพาะสังขารบางอย่าง โดยความเป็นของเที่ยง.