ภิกษุเห็นปานนี้ข่มกิเลสได้ด้วยอำนาจคันถะ เป็นอันชื่อว่าข่มได้ด้วยประการนั้นเหมือนกัน

ก็เมื่อภิกษุบางรูปบริหารธุดงค์โดยนัยดังกล่าวแล้วนั่นแล กิเลสย่อมไม่ได้โอกาส กิเลสนั้นเป็นอันท่านข่มได้ด้วยอำนาจธุดงค์ ท่านทำกิเลสนั้นให้เป็นอันข่มได้แล้วนั่นแล คลายกำหนัดได้แล้ว ยึดพระอรหัตไว้ได้ เหมือนท่านพระมหาสิวเถระผู้อยู่ที่เงื้อมเขาใกล้บ้าน.

ได้ยินว่า พระมหาสิวเถระอยู่ในติสสมหาวิหาร ใกล้มหาคาม สอนพระไตรปิฏกกะภิกษุคณะใหญ่ ๑๘ คณะทั้งโดยอรรถ ทั้งโดยบาลี ภิกษุ ๖๐,๐๐๐ รูปตั้งอยู่ในโอวาทของพระเถระบรรลุพระอรหัตแล้ว

บรรดาภิกษุเหล่านั้น ภิกษุรูปหนึ่งปรารภธรรมที่ตนได้แทงตลอดแล้ว เกิดโสมนัสขึ้น คิดว่า ความสุขนี้มีแก่อาจารย์ของเราบ้างไหมหนอ ภิกษุนั้นเมื่อคำนึงอยู่ก็รู้ว่า พระเถระยังเป็นปุถุชน คิดว่า เราจักให้ความสังเวชเกิดขึ้นแก่พระเถระด้วยอุบายนี้ จึงจากที่อยู่ของตนไปยังสำนักของพระเถระ ไหว้แสดงวัตรแล้วนั่ง.