ความเป็นผู้มีบริวารสะอาด ชื่อว่าปริวารสัมปทา ความถึงพร้อมด้วยบริวาร. ความเป็นกุลบุตร ชื่อกุลปุตติ (บุตรคนมีตระกูล). ความเป็นผู้มีรูปร่างดี ชื่อว่าวัณณโปกขรตา. ความเปล่งถ้อยคำไพเราะ ชื่อว่ากัลยณวากกรณตา. ความถึงพร้อมด้วยความไม่มีโรค ชื่อว่าอัปปาพาธตา.

ก็ภิกษุผู้ไม่มีโรค ย่อมบำเพ็ญวาสธุระ (ธุระในการอบรมจิตใจ) และคันถธุระให้บริบูรณ์ได้ เพราะตนเป็นผู้มีร่างกายสบาย. เพราะเหตุนั้น ลาภทั้งหลายจึงเกิดขึ้นแก่ภิกษุนั้นแล. จบอรรถกถาปสาทกรธรรมวรรค .. อรรถกถา อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต ปสาทกรธัมมาทิบาลี อ่านอรรถกถาหน้าต่างที่ [หน้าสารบัญ]

อรรถกถาอปรอัจฉราสังฆาตวรรค ๑- ____________________________ ๑- บาลีข้อ ๒๐๘-๒๒๔ ในบาลีไม่ได้แยกเป็นวรรค แต่รวมอยู่ในปสาทกรธัมมาทิบาลี.

พระสูตรแม้นี้ว่า อจฺฉราสงฺฆาตมตฺตํ ดังนี้ ตรัสไว้ในเหตุเกิดเรื่องของอัคคิกขันโธปมสูตร. ก็กถาที่พูดถึงผลของเมตตาที่ไม่ถึงอัปปนาไม่มี. พระธรรมเทศนานี้พึงทราบว่าทรงปรารภในเมื่อเกิดเรื่องนั้นนั่นแล.