ด้วยเหตุนั้น ท่านจึงกล่าวว่า

จตฺตาโร ปญฺจอาโลเป อภุตฺวา อุทกํ ปิเว อลํ ผาสุวิหาราย ปหิตตฺตสฺส ภิกฺขุโน ภิกษุไม่พึงบริโภคคำข้าวเสีย ๔-๕ คำแล้วดื่มน้ำ (แทน)

ก็พออยู่เป็นผาสุก สำหรับภิกษุผู้มีจิตอันสงบ.

ภิกษุ คบหากัลยาณมิตร ผู้ยินดีในอสุภภาวนา เช่นกับพระติสสเถระผู้บำเพ็ญอสุภกรรมฐาน ย่อมละกามฉันท์ได้ด้วยอสัปปายกถาอันอาศัยอสุภ ๑๐ ในการยืนและนั่งเป็นต้นก็ละกามฉันท์ได้. ด้วยเหตุนั้น ท่านจึงกล่าวว่า ธรรม ๖ ย่อมเป็นไปเพื่อละกามฉันท์. จบอรรถกถาสูตรที่ ๖