บทว่า อารทฺธํ ได้แก่ บริบูรณ์แล้ว.

บทว่า ปมาทึสุ ได้แก่ เลินเล่อ.

บทว่า ปมุฏฺฐํ แปลว่า หลงลืม ซ่านไป หรือหายไป.

บทว่า อาเสวิตํ แปลว่า ซ่องเสพมาแต่ต้น.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑,๓๐๗

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “ปสาทกรธัมมาทิบาลี”