แม้ในบทที่เหลือ ก็นัยนี้เหมือนกัน.

บทว่า สมฺเภทํ ได้แก่ ความระคนกัน หรือความไม่มีขอบเขต.

ในคำว่า ยถา อเชฬกา เป็นต้น มีวินิจฉัยว่า ด้วยว่าสัตว์เหล่านั้นย่อมไม่สำนึกด้วยความเคารพนับถือว่าหญิงผู้นี้เป็นมารดาของเรา หรือว่าเป็นป้าของเรา ย่อมปฏิบัติผิดในวัตถุที่ตนได้อาศัยเกิดขึ้นนั่นเอง ฉะนั้น เมื่อทรงเปรียบเทียบจึงตรัสพระพุทธพจน์ว่า ยถา อเชฬกา เป็นต้น. จบอรรถกถาสูตรที่ ๙

อรรถกถาสูตรที่ ๑๐