ความมีกัลยาณมิตร

การกล่าวถ้อยคำที่เป็นสัปปายะ.

จริงอยู่ เมื่อภิกษุแม้เรียนได้ ๑ นิกาย ๒ นิกาย ๓ นิกาย ๔ นิกายหรือ ๕ นิกายด้วยอำนาจบาลีและด้วยอำนาจอรรถแห่งบาลี ย่อมละอุทธัจจะกุกกุจจะได้ แม้ด้วยความเป็นพหูสูต เมื่อภิกษุมากด้วยการสอบถามในสิ่งที่ควรและไม่ควรในอิริยาบถยืนและนอนเป็นต้นก็ดี เป็นผู้ชำนาญ เพราะมีความช่ำชองชำนาญในวินัยบัญญัติก็ดี ผู้เข้าหาพระเถระผู้ใหญ่ซึ่งเป็นผู้เฒ่าก็ดี คบกัลยาณมิตรผู้ทรงพระวินัย เสมือนกับพระอุบาลีเถระก็ดี ย่อมละอุทธัจจะกุกกุจจะได้ ย่อมละได้แม้ด้วยคำอันเป็นสัปปายะที่อิงสิ่งที่ควรและไม่ควรในอิริยาบถยืนแลนั่งเป็นต้น

ด้วยเหตุนั้น ท่านจึงกล่าวว่า ธรรม ๖ ประการย่อมเป็นไปเพื่อละอุทธัจจะกุกกุจจะ. จบอรรถกถาสูตรที่ ๙