บทว่า ปฏิสงฺขานพลํ ได้แก่ กำลังคือการพิจารณา.

บทว่า ภาวนาพลํ ได้แก่ กำลัง คือการพอกพูน คือกำลังคือการพัฒนา.

บทว่า สุทฺธํ อตฺตานํ นี้ พึงทราบตามนัยที่กล่าวแล้วในหนหลังนั่นแล.

บทว่า ตตฺร ได้แก่ ในพละ ๒ อย่างนั้น.