บทว่า มุขรา ได้แก่ ปากจัด วาจาหยาบ.

บทว่า วิกิณฺณวาจา ได้แก่ พูดไม่สำรวม พูดคำที่ไร้ประโยชน์ได้ทั้งวัน.

บทว่า มุฏฺฐสฺสตี ได้แก่ ปล่อยสติ.

บทว่า อสมฺปชานา ได้แก่ ไร้ปัญญา.