บทว่า ทุฏฺฐารุโก ได้แก่ แผลเรื้อรัง.

บทว่า กฏเฐน ได้แก่ ปลายไม้เท้า.

บทว่า กถเลน ได้แก่ กระเบื้อง.

บทว่า อาสวํ เนติ ได้แก่ ไหลติดต่อกันไป. อธิบายว่า แผลเรื้อรังจะหลั่งออกซึ่งของ ๓ อย่างนี้คือหนอง เลือด และเยื่อ ตามธรรมดาของตนอยู่แล้ว แต่เมื่อถูกกระทบเข้าจะหลั่งสิ่งเหล่านั้นออกยิ่งขึ้น.