บทว่า กลฺยาณมิตฺโต ได้แก่ มิตรผู้สะอาด.

บทว่า กลฺยาณสหาโย ได้แก่ สหายผู้สะอาด. ที่ชื่อว่าสหาย ได้แก่ผู้มีปกติไปร่วมกันและเที่ยวไปร่วมกัน.

บทว่า กลฺยาณสมฺปวงฺโก ได้แก่ ผู้โอนไปในกัลยาณมิตรทั้งหลาย คือในบุคคลผู้สะอาด. อธิบายว่า ผู้มีใจน้อมโน้มเหนี่ยวนำไปในกัลยาณมิตรนั้น. จบอรรถกถาชิคุจฉิตัพพสูตรที่ ๗