ครั้งนั้น พญายมทราบว่า ผู้นี้ยังกำหนดความหมายของคำพูดไม่ได้ ต้องการจะให้เขากำหนด จึงกล่าวคำเป็นต้นว่า อมฺโภ ดังนี้กะเขา.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ชิณฺณํ ได้แก่ ทรุดโทรมเพราะชรา.

บทว่า โคปานสิวงฺกํ ได้แก่ โกง เหมือนกลอนเรือน.

บทว่า โภคฺคํ ได้แก่ งุ้มลง.