บรรดาบทเหล่านั้น บทว่ ปรํ ได้แก่ บุคคลอื่น.

บทว่า ชิณฺณํ ได้แก่ ทรุดโทรมเพราะชรา.

บทว่า อฏฺฏิยติ ได้แก่ เป็นผู้ระเอือมระอา.

บทว่า หรายติ ได้แก่ ทำความละอาย คือละอายใจ.