บทว่า สหธมฺมิโก ได้แก่ พร้อมทั้งเหตุ.

บทว่า นิคฺคโห โหติ ได้แก่ การข่มของเราตถาคตมีอยู่.

ก็มิจฉาทิฏฐิกบุคคลเหล่านั้นเป็นอันถูกข่มแล้วแล. ครั้นทรงข่มปุพเพกตวาทีบุคคลอย่างนี้แล้ว บัดนี้ เพื่อจะทรงข่มอิสสรนิมมานวาทีบุคคล จึงตรัสคำว่า ตตฺร ภิกฺขเว เป็นต้น.

ความหมายของคำนั้น พึงทราบตามนัยที่กล่าวแล้วในปุพเพกตวาทะ ในอเหตุวาทะก็เหมือนกัน. กระต่ายตื่นตูม