บทว่า ผสฺสายตนานิ ได้แก่ ชื่อว่าอายตนะ เพราะหมายความว่าเป็นบ่อเกิดของวิปากผัสสะทั้งหลาย.

บทว่า มโนปวิจารา ได้แก่ การท่องเที่ยวไปของใจในฐานะ ๑๘ ด้วยเท้า คือวิตกและวิจาร.

บทว่า ปฐวีธาตุ ได้แก่ ธาตที่ตั้งมั่น.

บทว่า อาโปธาตุ ได้แก่ ธาตุทำหน้าที่เชื่อมประสาน.