บทว่า กลฺยาโณ ได้แก่ ประกอบด้วยคุณอันงาม. มีคำอธิบายว่า ประเสริฐที่สุด.

บทว่า กิตฺติสทฺโท ได้แก่ เกียรตินั่นเองหรือเสียงชมเชย.

บทว่า อพฺภุคฺคโต ได้แก่ ระบือไปถึงเทวโลก.

ถามว่า กิตติศัพท์ระบือไปอย่างไร.