บทว่า สเทวกํ ได้แก่ (สัตว์โลก) พร้อมทั้งเทวดาทั้งหลาย ชื่อว่าสเทวกะ. (สัตวโลก) พร้อมทั้งมารอย่างนี้ ชื่อว่าสมารกะ. (สัตวโลก) พร้อมทั้งพรหม ชื่อว่าสพรหมกะ. หมู่สัตว์พร้อมทั้งสมณพราหมณ์ ชื่อว่าสัสสมณพราหมณี. หมู่สัตว์ที่ชื่อว่าปชา เพราะมีตัวตนเกิดจากน้ำ ซึ่งปชานั้น ปชาพร้อมทั้งเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ชื่อว่าสเทวมนุสสะ.

บรรดาคำเหล่านั้น ด้วยคำว่าสเทวกะ พึงทราบว่ามุ่งถึงเทวดาชั้นกามาวจร ๕ ชั้น. ด้วยคำว่าสมารกะ พึงทราบว่ามุ่งถึงเทวดาชั้นกามาวจรชั้นที่ ๖. ด้วยคำว่าสพรหมกะ พึงทราบว่ามุ่งถึงพรหม. ด้วยคำว่าสัสสมณพราหมณี พึงทราบว่ามุ่งถึงสมณพราหมณ์ผู้เป็นข้าศึกศัตรูต่อพระศาสนา และมุ่งถึงสมณพราหมณ์ผู้มีบาปอันสงบแล้ว ผู้ลอยบาปแล้ว. ด้วยคำว่าปชา พึงทราบว่ามุ่งถึงสัตวโลก. ด้วยคำว่าสเทวมนุสสะ พึงทราบว่ามุ่งถึงสมมติเทพและมนุษย์ที่เหลือ.

ในที่นี้ สัตวโลกพร้อมทั้งโอกาสโลก พึงทราบว่าท่านถือเอาแล้วด้วย ๓ บท สัตวโลกคือหมู่สัตว์ พึงทราบว่าท่านถือเอาแล้วด้วย ๒ บท ดังพรรณนามาฉะนี้.

อีกนัยหนึ่ง โลกชั้นอรูปาวจร ท่านถือเอาแล้วด้วยศัพท์ว่าสเทวกะ. เทวโลกชั้นกามาวจร ๖ ชั้น ท่านถือเอาแล้วด้วยศัพท์ว่าสมารกะ. โลกของรูปพรหม ท่านถือเอาแล้วด้วยศัพท์ว่าสพรหมกะ. มนุษยโลกพร้อมทั้งบริษัท ๔ หรือสมมติเทพ หรือสัตวโลกทั้งหมดที่เหลือ ท่านถือเอาแล้วด้วยศัพท์ว่าสัสสมณพราหมณะเป็นต้น.