ฎีกาจารย์ได้ขยายความออกไปว่า พระผู้มีพระภาคเจ้ากำลังทรงแสดงธรรม ขณะที่บริษัทให้สาธุการหรือพิจารณาธรรมตามที่ได้ฟังแล้ว จะทรงงดแสดงธรรมขั้นต้นไว้ชั่วคราวก่อน ทรงเข้าผลสมาบัติและทรงออกจากสมาบัติตามที่ทรงกำหนดไว้แล้ว จึงจะทรงแสดงธรรม ต่อจากที่ได้หยุดพักไว้.

ก็แล พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อจะทรงแสดงความสุขอันเกิดจากวิเวกนั้นน้อยบ้าง มากบ้าง ก็ทรงแสดงเฉพาะประการที่มีความงามในเบื้องต้นเป็นต้นเท่านั้น.

มีคำอธิบายว่า ทรงแสดงทำให้งามคือดี ได้แก่ไม่ให้มีโทษเลยทั้งในเบื้องต้น ทรงแสดงทำให้งามคือดี ได้แก่ไม่ให้มีโทษเลยทั้งในท่ามกลางทั้งในที่สุด.

ในข้อนั้นมีอธิบายว่า เบื้องต้น ท่ามกลางและที่สุดของเทศนามีอยู่ เบื้องต้น ท่ามกลางและที่สุดของศาสนา (คำสอน) ก็มีอยู่.