บทว่า ภาสเต ได้แก่ เปล่งแสงเพราะมีแสงเกิดเอง.

บทว่า ตปเต ได้แก่ ส่องสว่าง เพราะกำจัดความมืด.

บทว่า วิโรจติ ได้แก่ แผ่ไพโรจน์โชติช่วง. อธิบายว่า สง่างาม.

ในบทว่า อุจฺจาสยนมหาสยนานิ นี้มีอธิบายดังต่อไปนี้