บทว่า อญฺโญญฺญวิวเรสิโน ความว่า จ้องหาช่อง คือความผิดของกันแลกัน.

บทว่า ทุพฺภาสิตํ ได้แก่ พูดไม่ดี.

บทว่า วิกฺขลิตํ ได้แก่ พูดพลั้งปากไปเล็กน้อย.

บทว่า สมฺปโมหํ ปราชยํ ความว่า ยินดีข้อพลาดพลั้ง และความพ่ายแพ้ของกันและกัน เพราะปากร้ายไปเล็กน้อย.