บทว่า สํฆราเปยฺย ได้แก่ ชาวนาพึงให้ขนมา.

บทว่า อุพฺพาหาเปยฺย ได้แก่ พึงให้นำมาสู่ลาน.

บทว่า กุสิกํ แปลว่า แกลบ.

บทว่า โกฏฺฏาเปยฺย ได้แก่ พึงให้เทลงไปในครก แล้วเอาสากตำ.