บทว่า อภิวิหจฺจ คือ กำจัด.

บทว่า ยโต คือ ในกาลใด.

บทว่า วิรชํ คือ ปราศจากธุลีมีธุลีคือราคะเป็นต้น ที่ชื่อว่าปราศจากมลทิน เพราะมลทินเหล่านั้นแลปราศจากไปแล้ว.

บทว่า ธมฺมจกฺขุํ ได้แก่ จักษุคือโสดาปัตติมรรค ซึ่งกำหนดธรรมคือสัจจะ ๔.