บทว่า อชฺโฌปนฺโน ความว่า กลืนลงไปให้เสร็จสิ้นอำนาจแห่งตัณหา.

บทว่า อนิสฺสรณปญฺโญ ความว่า ภิกษุผู้ละฉันทราคะแล้ว ฉันภัตโดยฉุดตนออกจากความติดในรส จึงจะชื่อว่า ผู้มีปัญญาเป็นเครื่องสลัดออก. ภิกษุนี้ไม่เป็นเช่นนั้น เธอยังมีฉันทราคะอยู่ ฉันอาหาร เพราะฉะนั้น จึงชื่อว่า อนิสฺสรณปญฺโญ (ผู้ไม่มีปัญญาเป็นเครื่องสลัดออก).

ธรรมฝ่ายขาวบัณฑิตพึงทราบโดยผิดจากปริยายดังกล่าวแล้ว.

อนึ่ง ในพระสูตรนี้พึงทราบว่า พระองค์ตรัสเนกขัมมวิตกเป็นต้น คละกันไปฉะนี้แล. จบอรรถกถากุสินารสูตรที่ ๑