บทว่า อุกฺกุฏิกปฺปธานมนุยุตฺโต ได้แก่ ผู้ประกอบความเพียรในอิริยาบถกระโหย่ง แม้เมื่อกิน ก็เดินกระโหย่งไป คือกระโดดๆ ไป.

บทว่า กณฺฏกาปสฺสยิโก ความว่า ตอกหนามเหล็กหรือหนามธรรมดาไว้ในพื้นดินแล้ว ลาดหนังบนหนามนั้น ทำการเคลื่อนไหวอิริยาบถมีการยืนและการจงกรมเป็นต้น.

บทว่า เสยฺยํ ได้แก่ แม้เมื่อนอนก็สำเร็จการนอนอย่างเดียวกันนั้น.

บทว่า สายํ ตติยมสฺส ได้แก่ ประกอบการพยายามลงอาบน้ำมีเวลาเย็นเป็นครั้งที่ ๓ คือวันละ ๓ ครั้ง คือเช้า กลางวัน เย็นอยู่ด้วยคิดว่า เราจักลอยบาป.