อีกอย่างหนึ่ง เสียงพิณ ขลุ่ย สังข์ บัณเฑาะว์เป็นต้นที่สำเร็จด้วยการประกอบของหญิงที่มีเครื่องนุ่งห่มบ้าง ที่มีเครื่องประดับบ้าง. พึงทราบว่า เสียงของหญิงทั้งนั้น.

จริงอยู่ เสียงหญิงทั้งหมดนั้นย่อมครอบงำจิตของบุรุษตั้งอยู่ ฉะนี้แล.

ในสูตรนั้น พึงทราบเรื่องปูทอง นกยูงทองและภิกษุหนุ่มเป็นต้น.

ดังได้สดับมา โขลงพระยาช้างโขลงใหญ่ อาศัยซอกเขาอยู่. และในที่ไม่ไกลซอกเขานั้นมีสระขนาดใหญ่สำหรับใช้สอย. ในสระนั้นมีปูทองตัวล่ำสัน ปูทองนั้นเอาก้ามจับเท้าสัตว์ที่พากันมาลงสระนั้น เหมือนจับด้วยคีมแล้วให้อยู่ในอำนาจของมันแล้วทำให้ตาย. พระยาช้างจ้องคอยโอกาสปูทองนั้น ตั้งช้างใหญ่เชือกหนึ่งให้เป็นหัวหน้าเที่ยวไป.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๗

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๑”