แต่ถึงคัมภีร์สังยุตตนิกายควรกล่าวราธสังยุตทั้งสิ้น และคาถาในพระธรรมบทว่า

นิธีนํว ปวตฺตารํ ยํ ปสเส วชฺชทสฺสินํ นิคฺคยฺหวาทึ เมธาวึ ตาทิสํ ปณฺฑิตํ ภเช ตาทิสํ ภชมานสฺส เสยฺโย โหติ น ปาปิโย. พึงเห็นบัณฑิตผู้กล่าวสอน ชี้โทษ พูดข่มไว้

มีปัญญากว้างขวาง เหมือนชี้บอกขุมทรัพย์ให้

พึงคบบัณฑิตเช่นนั้น เมื่อคบบัณฑิตเช่นนั้น

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๗๙๗

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๔”