วรรคที่ ๑๐

๑๐. ทุติยปมาทาทิวคฺควณฺณนา

[๙๘] ทสเม วคฺเค อชฺฌตฺติกนฺติ นิยกชฺฌตฺตวเสน อชฺฌตฺติกํ. องฺคนฺติ การณํ. อิติ กริตฺวาติ เอวํ กตฺวา. อิทํ วุตฺตํ โหติ:- ภิกฺขเว อชฺฌตฺตํ ปจฺจตฺตํ อตฺตโน สนฺตาเน สมุฏฺฐิตํ การณนฺติ กตฺวา น อญฺญํ เอกํ การณํ สมนุปสฺสามีติ.

[๑๑๐-๑๑๔] พาหิรนฺติ อชฺฌตฺตสนฺตานโต พหิภาวํ. สทฺธมฺมสฺสาติ สุธมฺมสฺส, สาสนสฺสาติ อตฺโถ. สมฺโมสายาติ วินาสาย. อนฺตรธานายาติ อปญฺญาปนตฺถาย. ๑-

[๑๑๕] ฐิติยาติ จิรฏฺฐิตตฺถํ. อสมฺโมสาย อนนฺตรธานายาติ วุตฺตปฏิปกฺข- นเยเนว เวทิตพฺโพ. ๒- เสสเมตฺถ จตุโกฏิเย ๓- วุตฺตนยเมว.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๑๐”