ติกรรณสูตร
๘. ติกณฺณสุตฺตวณฺณนา
[๕๙] อฏฺฐเม ติกณฺโณติ ตสฺส นามํ. อุปสงฺกมีติ "สมโณ กิร โคตโม ปณฺฑิโต, คจฺฉิสฺสามิ ตสฺส ๓- สนฺติกนฺ"ติ จินฺเตตฺวา ภุตฺตปาตราโส มหาชนปริวุโต อุปสงฺกมิ. ภควโต สมฺมุขาติ ทสพลสฺส ปุรโต นิสีทิตฺวา. วณฺณํ ภาสตีติ กสฺมา ภาสติ? โส กิร อิโต ปุพฺเพ ตถาคตสฺส สนฺติกํ อคตปุพโพ. อถสฺส เอตทโหสิ "พุทฺธา นาม ทุราสทา, มยิ ปฐมตรํ อกเถนฺเต ๔- กเถยฺย วา น วา. สเจ น กเถสฺสติ, อถ มํ สมาคมฏฺฐาเน กเถนฺตํ เอวํ วกฺขนฺติ `ตฺวํ อิธ กสฺมา กเถสิ, เยน เต สมณสฺส โคตมสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา วจนมตฺตมฺปิ น ลทฺธนฺ"ติ. ตสฺมา "เอวํ เม อยํ ครหา มุจฺจิสฺสตี"ติ มญฺญมาโน ภาสติ. กิญฺจาปิ พฺราหฺมณานํ
@๓ สี.,อิ. คจฺฉิสฺสามิสฺส ๔ ม. กเถตฺวา วณฺณํ ภาสติ, ตภาคตสฺส ปน ญาณํ ฆฏฺเฏสฺสามีติ เอวมฺปิ เตวิชฺชํ ๑- อธิปฺปาเยเนว ภาสติ. เอวมฺปิ เตวิชฺชา พฺราหฺมณาติ เตวิชฺชกพฺราหฺมณา เอวํปณฺฑิตา เอวํธีรา เอวํพฺยตฺตา เอวํพหุสฺสุตา เอวํวาทิโน, เอวํสมฺมตาติ อตฺโถ. อิติปีติ อิมินา เตสํ ปณฺฑิตาทิอาการปริจฺเฉทํ ทสฺเสติ. เอตฺตเกน การเณน ปณฺฑิตา ฯเปฯ เอตฺตเกน การเณน สมฺมตาติ อยญฺหิ เอตฺถ อตฺโถ.