ติกรรณสูตร

๘. ติกณฺณสุตฺตวณฺณนา

[๕๙] อฏฺฐเม ติกณฺโณติ ตสฺส นามํ. อุปสงฺกมีติ "สมโณ กิร โคตโม ปณฺฑิโต, คจฺฉิสฺสามิ ตสฺส ๓- สนฺติกนฺ"ติ จินฺเตตฺวา ภุตฺตปาตราโส มหาชนปริวุโต อุปสงฺกมิ. ภควโต สมฺมุขาติ ทสพลสฺส ปุรโต นิสีทิตฺวา. วณฺณํ ภาสตีติ กสฺมา ภาสติ? โส กิร อิโต ปุพฺเพ ตถาคตสฺส สนฺติกํ อคตปุพโพ. อถสฺส เอตทโหสิ "พุทฺธา นาม ทุราสทา, มยิ ปฐมตรํ อกเถนฺเต ๔- กเถยฺย วา น วา. สเจ น กเถสฺสติ, อถ มํ สมาคมฏฺฐาเน กเถนฺตํ เอวํ วกฺขนฺติ `ตฺวํ อิธ กสฺมา กเถสิ, เยน เต สมณสฺส โคตมสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา วจนมตฺตมฺปิ น ลทฺธนฺ"ติ. ตสฺมา "เอวํ เม อยํ ครหา มุจฺจิสฺสตี"ติ มญฺญมาโน ภาสติ. กิญฺจาปิ พฺราหฺมณานํ

@๓ สี.,อิ. คจฺฉิสฺสามิสฺส ๔ ม. กเถตฺวา วณฺณํ ภาสติ, ตภาคตสฺส ปน ญาณํ ฆฏฺเฏสฺสามีติ เอวมฺปิ เตวิชฺชํ ๑- อธิปฺปาเยเนว ภาสติ. เอวมฺปิ เตวิชฺชา พฺราหฺมณาติ เตวิชฺชกพฺราหฺมณา เอวํปณฺฑิตา เอวํธีรา เอวํพฺยตฺตา เอวํพหุสฺสุตา เอวํวาทิโน, เอวํสมฺมตาติ อตฺโถ. อิติปีติ อิมินา เตสํ ปณฺฑิตาทิอาการปริจฺเฉทํ ทสฺเสติ. เอตฺตเกน การเณน ปณฺฑิตา ฯเปฯ เอตฺตเกน การเณน สมฺมตาติ อยญฺหิ เอตฺถ อตฺโถ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑,๐๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “ติกรรณสูตร”