เสขสูตร ที่ ๑

๕. เสกฺขสุตฺตวณฺณนา

[๘๖] ปญฺจเม อุชุมคฺคานุสาริโนติ อุชุมคฺโค วุจฺจติ อริยมคฺโค, ตํ อนุสฺสรนฺตสฺส ปฏิปนฺนกสฺสาติ อตฺโถ. ขยสฺมึ ปฐมํ ญาณนฺติ ปฐมเมว มคฺคญาณํ

@๓ สี. โรหเณ ๔ สี. เภรปาสาณวิหาเร อุปฺปชฺชติ. มคฺโค หิ กิเลสานํ เขปนโต ขโย นาม, ตํสมฺปยุตฺตํ ญาณํ ขยสฺมึ ญาณํ นาม. ตโต อญฺญา อนนฺตราติ ตโต จตุตฺถมคฺคญาณโต อนนฺตราว อญฺญา อุปฺปชฺชติ, อรหตฺตผลํ อุปฺปชฺชตีติ อตฺโถ. อญฺญาวิมุตฺตสฺสาติ อรหตฺตผลวิมุตฺติยา วิมุตฺตสฺส. ญาณํ เว โหตีติ ปจฺจเวกฺขณญาณํ โหติ. อิติ สุตฺเตปิ คาถาสุปิ สตฺต เสขา กถิตา. อวสาเน ปน ขีณาสโว ทสฺสิโตติ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑,๑๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “เสขสูตร ที่ ๑”