โสเจยยสูตร ที่ ๒

๙. ทุติยโสเจยฺยสุตฺตวณฺณนา

[๑๒๒] นวเม อชฺฌตฺตนฺติ นิยกชฺฌตฺตํ. กามจฺฉนฺทนฺติ กามจฺฉนฺทนีวรณํ. พฺยาปาทาทีสุปิ เอเสว นโย. เสสเมตฺถ เหฏฺฐา วุตฺตนยเมว. คาถาย ปน กายสุจินฺติ กายทฺวาเร สุจึ, กาเยน วา สุจึ. เสสปททฺวเยปิ เอเสว นโย. นินฺหาตปาปกนฺติ ปาปํ นฺหาเปตฺวา ๓- โธเวตฺวา ฐิตํ. อิมินา ๔- สุตฺเตนปิ คาถายปิ ขีณาสโวว กถิโตติ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑,๒๑๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “โสเจยยสูตร ที่ ๒”