พระสูตรที่ไม่สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์
๑๖. ๖. อเจลกวคฺควณฺณนา
[๑๕๗-๑๖๓] อิโต ปเรสุ อาคาฬฺหา ปฏิปทาติ คาฬฺหา กกฺขฬา โลภวเสน ถิรคฺคหณา. นิชฺฌามาติ อตฺตกิลมถานุโยควเสน สุฏฺฐุ ฌามา สนฺตตฺตปริตตฺตา. มชฺฌิมาติ เนว กกฺขฬา น ฌามา มชฺเฌ ภวา. อเจลโกติ นิจฺเจโล นคฺโค. มุตฺตาจาโรติ วิสฏฺฐาจาโร, อุจฺจารกมฺมาทีสุ โลกิยกุลปุตฺตาจาเรน วิรหิโต ฐิตโกว อุจฺจารํ กโรติ, ปสฺสาวํ กโรติ, ขาทติ ภุญฺชติ. หตฺถาวเลขโนติ ๑- หตฺเถ ปิณฺฑมฺหิ นิฏฺฐิเต ชิวฺหาย หตฺถํ อวเลขติ, ๒- อุจฺจารํ วา ๓- กตฺวา หตฺถสฺมึเยว อุทกสญฺญี ๔- หุตฺวา หตฺเถน อปลิขติ. ภิกฺขาย คหณตฺถํ "เอหิ ภทนฺเต"ติ วุตฺเต ๕- น เอตีติ น เอหิภทนฺติโก. "เตนหิ ติฏฺฐ ภทนฺเต"ติ วุตฺเตปิ น ติฏฺฐตีติ น ติฏฺฐภทนฺติโก. ตทุภยํปิ กิร โส "เอตสฺส วจนํ กตํ ภวิสฺสตี"ติ น กโรติ. อภิหฏนฺติ ปุเรตรํ คเหตฺวา อาหฏภิกฺขํ. อุทฺทิสฺสกตนฺติ อิเมหิ ๖- ตุเมฺห อุทฺทิสฺส กตนฺติ เอวํ อาโรจิตภิกฺขํ. นิมนฺตนนฺติ "อสุกํ นาม กุลํ วา วีถึ วา คามํ วา ปวิเสยฺยาถา"ติ เอวํ นิมนฺติโต ภิกฺขํปิ น สาทิยติ น คณฺหาติ. น กุมฺภิมุขาติ กุมฺภิโต อุทฺธริตฺวา ทิยฺยมานํ ภิกฺขํปิ น คณฺหาติ. น กโฬปิมุขาติ กโฬปีติ อุกฺขลิ วา ปจฺฉิ วา, ตโตปิ น คณฺหาติ. กสฺมา? "กุมฺภิกโฬปิโย มํ นิสฺสาย กฏจฺฉุนา ปหารํ ลภนฺตี"ติ. น เอลกมนฺตรนฺติ อุมฺมารํ อนฺตรํ กตฺวา ทิยฺยมานํ น คณฺหาติ. กสฺมา? "อยํ มํ นิสฺสาย อนฺตรกรณํ ลภตี"ติ. ทณฺฑมุสเลสุปิ เอเสว นโย. ทฺวินฺนนฺติ ทฺวีสุ ภุญฺชมาเนสุ เอกสฺมึ อุฏฺฐาย เทนฺเต น คณฺหาติ. กสฺมา? กพฬนฺตราโย โหตีติ.
น คพฺภินิยาติอาทีสุ ปน คพฺภินิยา กุจฺฉิยํ ทารโก กิลมติ, ปายนฺติยา ทารกสฺส ขีรนฺตราโย โหติ, ปุริสนฺตรคตาย รติอนฺตราโย โหตีติ น คณฺหาติ.